Charakterystyka stropu Kleina

Strop Kleina , technologia powstała na początku XX wieku, wówczas bardzo popularna, obecnie rzadko stosowany. Jest to strop stalowo-ceramiczny, podobny w konstrukcji do stropu belkowego lecz nie palny. Elementy nośne stropu wykonane są z dwuteowych belek stalowych rozstawionych najczęściej w odległości -100-160 cm . Na dolnych belkach stropu oparta jest ceramiczna, murowana z cegieł płyta, zbrojona płaskownikami lub prętami. W zależności od rozstawu belek stalowych i przewidywanych obciążeń stosuje się płyty lekkie, półciężkie lub ciężkie. Podstawową zaletą stropu Kleina jest niepalność i lepsze usztywnienie ścian nośnych w porównaniu do konstrukcji drewnianych. We współczesnym budownictwie jednorodzinnym stropy Kleina opłaca się wykonywać nad ostatnią kondygnacją. Kolejną zaletą stropów Kleina jest ekonomiczność, gdyż łatwo można dostosować je do przewidywanych obciążeń. Natomiast wadą takiego stropu jest konieczność stosowania deskowania podwieszonego, pełnego przy wykonywaniu płyt ceramicznych. Stropy te wymagają wykonania pełnej izolacji, najczęściej z wełny mineralnej, polistyrenu czy włókien celulozy, które łatwo jest ułożyć na nierównej powierzchni. Pomiędzy legarami a stalowymi belkami konieczne jest użycie gumowych lub filcowych podkładek amortyzujących drgania. Najbardziej popularnym wykończeniem stropów są tynki cementowo- wapienne, a posadzek – deski podłogowe ułożone na legarach.